و هنگامي كه پروردگارت به فرشتگان گفت: «من در زمين جانشيني قرار خواهم داد» گفتند: «آيا كسي را [در زمين] قرار مي‌دهي كه آن را به تباهي مي‌كشد و خون و خونريزي مي‌كند و حال آن كه ما با ستايش تو، تو را تسبيح مي‌گوييم و تقديس‌ات مي‌كنيم؟»
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 30
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آيا مردم را به نيكوكاري فرمان مي‌دهيد و خودتان را فراموش مي‌كنيد با اين كه كتاب خدا را هم تلاوت مي‌نماييد؟ آيا هيچ نمي‌انديشيد؟ از نماز و شكيبايي[روزه] كمك بگيريد كه اين دو –جز براي افراد متواضع –گران خواهد آمد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 45
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس از آن دلهايتان سنگ شد، به سختي سنگ يا سخت‌تر از آن؛ چرا كه از سنگ چشمه‌ها مي‌جوشد يا دل سنگ مي‌شكافد و از آن آب بيرون مي‌آيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 74
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و مي‌گويند: «آتش عذاب، جز روزهاي محدودي، بر ما نخواهد رسيد». بگو «آيا در اين زمينه از خدا عهد و پيماني گرفته‌ايد كه خدا هرگز به پيمان خود پشت نخواهند كرد؟ يا چيزهايي به خدا نسبت مي‌دهيد كه نسبت به آن علم نداريد؟»
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 80
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بگو «اگر راست مي‌گوييد و سراي آخرت يكسره به شما نه به ساير مردم اختصاص دارد، آرزوي مرگ كنيد» و هرگز به خاطر كارهايي كه كرده‌اند، آرزوي مرگ نخواهند كرد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 95
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و [يهوديان] را حريص‌ترين مردم نسبت به زندگي [و حتي حريص‌تر] از مشركان مي‌بيني. هر يك از آنها دوست دارد كه هزار سال عمري كند؛ اگرچه هزار سال هم كه عمر كند، وي را از عذاب دور نتواند داشت.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 96
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

نه آن دسته از اهل كتاب كه كافر شده‌اند و نه مشركان، هيچ يك دوست ندارد كه خيري از جانب خدا بر شما فرود آيد، حال آن كه خدا هر كه را كه بخواهد مورد رحمت قرار مي‌دهد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 105
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

خاور و باختر (شرق و غرب عالم) از آن خداست؛ پس به هر سو كه رو كنيد، سوي خداست؛ آري خدا گشايشگر داناست.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 115
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس به ياد من باشيد، تا به ياد شما باشم. و شكرانه به جا آريد و ناسپاسي نكنيد. اي گروه مؤمنان، از شكيبايي[روزه] و نماز ياري بجوييد؛ چرا كه خدا با شكيبايان است.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 153
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و مسلماً شما را به چيزهايي از ترس و گرسنگي و آفت و نقصان اموال و جانها و محصولات مورد آزمايش قرار مي‌دهيم؛ پس به شكيبايان مژدگاني بده؛ همان كساني كه هر گاه مصيبتي مي‌بينند، مي‌گويند: «همه از خداييم و همه به سوي او بازمي‌گرديم».
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 156
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! حق قصاص در كشته‌شدگان برايتان مقرر شده، آزاد در برابر آزاد و بنده در برابر بنده و زن در برابر زن. پس كس را چيزي از حق قصاص برادر ديني‌اش ببخشايد، بايد به نحو شايسته از اين گذشت پيروي كند و با احسان و نيكي [دست كم] خون‌بها را بپردازد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 178
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي گروه مؤمنان! روزهاي محدودي، روزه بر شما واجب شده است، همان گونه كه بر پيشينيان شما واجب شده بود، باشد كه پرهيزكاري كنيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 183
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

ماه رمضان، همان ماهي است كه قرآن، كتاب راهبر مردم، همراه با دلايل آشكار و ميزان تشخيص حق از باطل، در آن ماه نازل شده است.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 185
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هر گاه بندگانم از تو درباره‌ي من مي‌پرسند، بگو كه من بسيار نزديكم و دعاي هر صاحب‌دعايي را –آن گاه كه به درگاه من دعا مي‌كند، پاسخ مي‌دهم. پس آنان نيز بايد دعوت مرا پاسخ دهند و به من ايمان آورند، شايد كه راه هدايت يابند.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 186
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

حج در ماههاي معيني است، پس هر كس در اين [ماه]ها حج را بر خود واجب گرداند، [بداند] در اثناي حج، همبستري، گناه و جار و جنجال و جدل روا نيست. و هر كار نيكي كه انجام دهيد، خدا آن را مي‌داند.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 197
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

جنگ و جهاد بر شما واجب شده است، حال آن كه شما جنگ را ناخوش مي‌انگاريد. چه بسا چيزي را كه ناخوش مي‌داريد و برايتان خوب است و بسا چيزي كه دوست داريد و برايتان بد است. و خدا مي‌داند، اما شما نمي‌دانيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 216
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

درباره‌ي شراب و قمار از تو مي‌پرسند؛ بگو: «در اين دو، گناهي بس بزرگ و منافعي براي مردم است، اما گناهشان از منفعت‌شان بيشتر است».
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 219
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

خدا را به بهانه‌ي نيكي به مردم و پرهيزكاري و سازش ميان مردم، دستاويز سوگندهاي خود قرار ندهيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 224
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بر نمازها و [به ويژه] نماز ميانه مراقبت كنيد، و خاضعانه براي خدا به پاخيزيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 238
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه به ديدار خداوند اطمينان داشتند، گفتند: «بسا گروهي اندك، كه بر خيلي به اذن خدا پيروز شدند؛ و خدا با شكيبايان است».
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 249
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بارالها! صبر و شكيبايي بر دلهاي ما فرو ريز و گامهايمان را محكم و استوار گردان و ما را بر گروه كافران پيروز گردان.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 250
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي گروه مؤمنان! از آنچه روزي‌تان كرده‌ايم، پيش از آن كه روزي بيايد كه نه تجارتي است و نه دوستي‌اي و وساطت و شفاعتي، بذل و بخشش و انفاق كنيد؛ كافران همان ستمكارانند.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 254
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در دين، جبر و اجباري نيست؛ راه از بيراهه به خوبي آشكار شده است. پس هر كس به مستكبران طاغوتي كفر ورزد و به خدا ايمان آورد، به يقين به دستاويزي محكم كه آن را گسستن نيست، چنگ زده است؛ و خدا شنواي داناست.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 256
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

برخورد و گفتار نيك و گذشت، بهتر از صدقه‌اي است كه همراه با آزار [و نيش و كنايه]‌ باشد؛ اي گروه مؤمنان! صدقات خود را با منت و آزار باطل نكنيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 264
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

[در انفاق] در پي ناپاك چيزي نرويد كه آن را انفاق كنيد،‌ حال آن كه [اگر آن را به خودتان بدهند] جز با چشم‌پوشي و بي‌ميلي نسبت به آن، آن را نمي‌گرفتيد. و خدا بي‌نياز ستوده‌صفات است.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 267
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اگر صدقات را آشكار كنيد، اين كار خوبي است، و اگر آن را پنهان كنيد و به مستمندان بدهيد، اين براي شما بهتر است.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 271
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

[صدقات] براي آن دسته است كه از هر راه گريزي درمانده‌اند و نمي‌توانند براي تأمين هزينه‌هاي زندگي، در زمين سفر [يا كار ديگري] كنند. از شدت خويشتن‌داري انسان بي‌اطلاع او را توانگر مي‌پندارد، حال آن كه آنها را از چهره‌يشان مي‌شناسي و با اصرار چيزي از مردم نمي‌خواهند.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 273
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

رباخواران جز مانند كسي كه بر اثر تماس شيطان،‌ آشفته‌سر شده، [از گور] برنمي‌خيزند؛ به اين دليل كه آنها مي‌گويند: «تجارت و ربا مثل هم است» در حالي كه خدا تجارت را حلال و ربا را حرام كرده است.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 275
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آنچه را كه از ربا باقي مانده است، رها كنيد، و اگر چنين نكنيد، به خدا و پيامبرش اعلام جنگ كرده‌ايد. اگر توبه كنيد، سرمايه‌هايتان از آن خودتان است. نه ستم مي‌كنيد و نه ستم ببينيد.
سوره‌ي مباركه‌ي بقره، آيه‌ي شريفه‌ي 279
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

دوستي اميال [مختلف] از زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سيم و اسبهاي نشاندار و اصيل و دامها و كشتزار[ها] براي مردم آراسته شده است.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 14
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس هر كس كه در اين [باره] پس از دانشي كه تو را [حاصل] شده، با تو بگو –مگو بكند، بگو: «بياييد پسرانمان و پسرانتان، و زنانمان و زنانتان، و خويشان نزديكمان و خويشان نزديكتان را فراخوانيم، سپس مباهله(نفرين به درگاه الهي) كنيم، و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 61
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و هر كه غير از اسلام، ديني [ديگر] جويد، هرگز از وي پذيرفته نشود، و وي در آخرت از زيانكاران است.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 85
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در حقيقت، كساني كه كافر شده و در حال كفر مرده‌اند، اگرچه [فراخناي] زمين را پر از طلا كنند و آن را فديه دهند، هرگز از هيچ يك پذيرفته نمي‌شود؛ عذابي دردناك خواهند داشت و بدون يار و ياوري خواهند بود.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 91
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هرگز به نيكوكاري نخواهيد رسيد، مگر اين كه از آنچه دوست داريد، انفاق كنيد، و از هر چه كه انفاق كنيد، قطعاً خدا به آن داناست.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 92
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد، از خدا –آن گونه كه حق اوست –پروا كنيد، و زنهار، جز [به حال] مسلماني نميريد و همگي به ريسمان الهي چنگ زنيد و پراكنده و متفرق نشويد.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 103
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و بايد از ميان شما، گروهي [مردم را] به نيكي دعوت كنند و به كار شايسته فرمان دهند و از زشتي بازدارند. و آنان، رستگارانند.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 104
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و چون به شما مي‌رسند، مي‌گويند: «ايمان آورديم» و چون [با هم] خلوت مي‌كنند، از شدت عصبانيت، سرانگشتان خود را مي‌گزند. بگو: «از اين عصبانيت بميريد» كه خدا به راز درون سينه‌ها آگاه است.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 119
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي گروه مؤمنان! با چندين برابر [سود]، ربا نخوريد و از خدا پروا كنيد، باشد كه رستگار شويد و از آتشي كه براي كافران مهيا شده است، بترسيد.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 131
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بشتابيد به سوي آمرزشي از پردورگارتان و بهشتي كه پهنايش [به اندازه‌ي] آسمان و زمين است [و] براي پرهيزكاران آماده شده است.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 133
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و آنان كه چون كار زشتي مي‌كنند، يا بر خود ستم روا مي‌دارند، خدا را به ياد مي‌آورند و براي گناهانشان آمرزش مي‌خواهند –و چه كسي غير از خدا گناهان را مي‌آمرزد؟ -و بر آن گناهي كه مرتكب شده‌اند، دانسته پافشاري نمي‌كنند.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 135
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس به [بركت]‌ رحمت الهي، با آنان نرمخو [و مهربان] شدي و اگر تندخو و سخت‌دل بودي، قطعا از گرداگرد تو پراكنده مي‌شدند. پس از آنان درگذر و برايشان آمرزش بخواه و در كارها با آنان مشورت كن؛ و چون تصميم گرفتي، بر خدا توكل كن.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 159
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هرگز كشتگان(شهداي) راه خدا را «مرده» نپندار؛ آنان زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزي داده مي‌شوند و به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده، مسرور و شادمانند.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 170
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه كافر شده‌اند، البته نبايد خيال كنند مهلت دادن به آنها، براي آنها خوب است. ما به ايشان مهلت مي‌دهيم تا بر گناهانشان بيفزايند؛ و عذابي خفت‌آور خواهند داشت.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 178
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

البته تصور نكنيد كساني كه از آنچه كرده‌اند، شادمانند و دوست دارند براي آنچه نكرده‌اند [و نيستند] مورد ستايش قرار گيرند، بلي، تصور نكنيد كه از عذاب نجات پيدا خواهند كرد كه عذابي دردناك خواهند داشت.
سوره‌ي مباركه‌ي ءال عمران، آيه‌ي شريفه‌ي 188
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اموال يتيمان را به آنان باز پس دهيد و [مال] پاك و مرغوب آنها را با [مال] ناپاك و نامرغوب خود عوض نكنيد و اموال آنها را همراه با اموال خود نخوريد، كه اين گناهي بزرگ است.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 2
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آنان كه از اين كه فرزنداني ناتوان [در اداره‌ و گرفتن حق خود] از خود بر جاي بگذارند، مي‌ترسند، بايد [از ستم بر يتيمان ديگران نيز] بترسند و از خدا پروا كنند و سخني درست و منطقي بگويند.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 9
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه اموال يتيمان را به جفا و ستم مي‌خورند، حقيقت جز اين نيست كه آتش در شكم خود فرو مي‌برند و زودا كه در آشتي فروزان درآيند.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 10
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

توبه نزد خداوند، تنها براي كساني است كه از روي ناداني مرتكب گناه مي‌شوند و زود توبه مي‌كنند؛ اين گروهند كه خدا توبه‌يشان را مي‌پذيرد و خداوند، داناي حكيم است.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 17
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و توبه‌ي كساني كه گناه مي‌كنند تا آن هنگام مرگشان در رسد، [آنگاه] مي‌گويد: «اكنون توبه كردم» پذيرفته نيست و [هم توبه‌ي] كساني كه در حال كفر مي‌ميرند.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 18
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اگر از گناهان بزرگي كه از آنها نهي شده‌ايد، دوري كنيد، بديها [و گناهان كوچك]تان را از شما مي‌زداييم و شما را در جايگاهي ارجمند درمي‌آوريم.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 31
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر از جدايي بين آن دو[زن و شوهر] مي‌ترسيد، پس داوري از اين خانواده و داوري از آن خانواده تعيين كنيد. اگر سر سازگاري داشته باشند، خدا ميان آن سازگاري خواهد كرد.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 35
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آن روز كساني كه كفر ورزيده‌اند، پيامبر را نافرماني كرده‌اند، آرزو مي‌كنند كه اي كاش با خاك يكسان مي‌شدند و از خدا هيچ سخني را پوشيده نمي‌توانند داشت.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 42
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

خداوند به شما فرمان مي‌دهد كه امانات و سپرده‌هاي مردم را به صاحبان آنها بازگردانيد، و چون ميان مردم، داوري مي‌كنيد، به عدالت قضاوت كنيد؛ نيكو چيزي است كه خداوند شما را به آن سفارش مي‌كند.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 58
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آيا نديده‌اي كساني را مي‌پندارند به آنچه به سوي تو و آنچه پيش از تو نازل شده، ايمان آورده‌اند و با اين وجود كه فرمان دارند به طاغوت كفر ورزند، مي‌خواهند داوري ميان خود را به سوي طاغوت ببرند.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 60
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و چرا شما در راه خدا و [براي نجات] مستضعفان از مردان و زنان و كودكاني كه مي‌گويند: «پروردگارا! ما را از اين شهري كه مردمش ستمكارند، بيرون ببر و از جانب خود براي ما سرپرست و حاكمي تعيين كن و از نزد خويش ياوري براي ما مقرر دار» جهاد نمي‌كنيد؟
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 75
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هر جا كه باشيد –حتي اگر در برجهايي استوار – مرگ به سراغتان مي‌آيد. [با اين حال] اگر [پيشامد] خوبي به آنان برسد، مي‌گويند: «اين از طرف خداست» و اگر صدمه‌اي به آنان برسد، مي‌گويند: «اين به خاطر توست»، بگو: «همه از طرف خداست».
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 78
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس در راه خدا پيكار كن و بجنگ؛ تو جز عهده‌دار شخص خود نيستي؛ [با اين حال] مؤمنان را به مبارزه ترغيب كن، باشد كه خداوند شر كافران را از آنان بازدارد، و خداست كه هم قدرتش بيشتر است و كيفرش، سخت‌تر.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 84
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هر كس پسنديده‌ و خوب، وساطت كند، براي وي نصيبي از آن خواهد بود و هر كس به بدي وساطت كند، براي [خود] او هم از آن سهمي هست. و خداوند همواره و به همه چيز تواناست. و هر گاه به شما درودي گفته شد، شما به صورتي بهتر از آن درود گوييد يا همان را [در پاسخ] بازگوييد.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 86
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هر كس انسان باايماني را به عمد بكشد، كيفرش دوزخي است كه در آن ماندگار خواهد بود و خدا بر او خشم مي‌گيرد و لعنت‌اش مي‌كند و عذابي بزرگ برايش مهيا ساخته است.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 93
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه نسبت به خود ستمكار بوده‌اند و فرشتگان جانشان را مي‌گيرند، مي‌گويند: «چگونه بوديد؟» مي‌گويند: «ما در زمين از مستضعفان بوديم». مي‌گويند: «مگر زمين خدا وسيع نبود تا در آن مهاجرت كنيد؟» پس آنان جايگاهشان دوزخ است و چه بد سرانجامي.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 97
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اشخاص مؤمني كه كارهاي شايسته كنند –مرد باشند يا زن –به بهشت وارد مي‌شوند و به اندازه‌ي گودي پشت هسته‌ي خرمايي در حق آنها ظلم روا داشته نمي‌شود.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 124
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد، پيوسته براي عدالت قيام كنيد و براي خدا گواهي دهيد، اگرچه به زيان خودتان يا پدر و مادر و خويشاوندانتان باشند. [طرف] فقير باشد يا غني، خدا به آن سزاوارتر است.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 135
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه ايمان آوردند، سپس كافر شدند و دوباره ايمان آوردند و باز هم كافر شد، سپس به كفر خود افزودند، به طور قطع خدا آنان را نخواهد بخشيد و راهي به آنان نخواهد نمود.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 137
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

منافقان با خدا نيرنگ مي‌كنند و حال آن كه خدا با آنها نيرنگ خواهد كرد و چون به نماز ايستند، با بي‌حالي و كسالت به نماز مي‌ايستند، با مردم دورويي مي‌كنند و خدا را –جز اندكي –ياد نمي‌كنند. ميان آن [دو گروه] دودلند. نه با اين طرفند و نه با آن طرف.
سوره‌ي مباركه‌ي نساء، آيه‌ي شريفه‌ي 143
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در نيكوكاري و پرهيزگاري با يكديگر همكاري كنيد، و نه در گناه و تعدي، و از خدا بپرهيزيد كه خدا سخت‌كيفر است.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 2
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

امروز كافران ديگر از دين شما نااميد شدند. پس به از ايشان، كه از من بترسيد. امروز دينتان را برايتان كامل و نعمتم را بر شما تمام كرد و اسلام را برايتان [به عنوان آيين] برگزيدم.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 3
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي مؤمنان! براي خدا و به عدالت برخيزيد و به عدالت شهادت دهيد؛ مبادا دشمني با يك گروه، شما را به بي‌عدالتي وادارد. عدالت داشته باشيد كه به تقوا نزديكتر است.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 8
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

گفتند: «اي موسي! تا وقتي كه آنان در آن [شهر] هستند، ما هرگز در شهر پانمي‌گذاريم. تو به همراه خدايت برويد و بجنگيد؛ ما همين جا نشسته‌ايم.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 24
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

از اين رو، بر بني‌اسرائيل مقرر كرديم كه هر كس، شخصي را –جز به قصاص نفس يا به خاطر فسادي در زمين –بكشد، درست مثل آن است كه همه‌ي انسانها را كشته است؛ و هر كس، شخصي را زنده بدارد، درست مثل آن است كه تمام مردم را زنده داشته است.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 32
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در واقع، كساني كه كفر ورزيدند، اگر دو برابر تمام زمين و آنچه در آن است، مال آنان باشد، تا با آن، عذاب روز قيامت را از خود بخرند، از ايشان پذيرفته نمي‌شود و عذابي پردرد خواهند داشت.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 36
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و در آن[تورات] مقرر كرديم كه جان در برابر جان و چشم در برابر چشم و بيني در برابر بيني و گوش و در برابر گوش و دندان در برابر دندان؛ و زخمها هم قصاص دارند، پس هر كس كه از قصاص درگذرد، كفاره‌ي گناهان او خواهد بود.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 45
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! هر كس از شما از دين خود برگردد، به زودي خدا گروهي ديگر را كه آنان را دوست دارد و آنها هم او را دوست دارند، خواهد آورد كه در راه خدا مي‌جنگند و از ملامت ملامتگران نمي‌ترسند.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 54
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اولياي شما، تنها خدا و رسول اويند و آن كساني كه ايمان آورده‌اند؛ هماناني كه نماز به پامي‌دارند و در حال ركوع زكات مي‌دهند.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 55
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

يهوديان گفتند: «دست خدا بسته است»؛ دستهايشان بسته باد! و دور باشند از رحمت خدا به خاطر آنچه كه گفتند. بلكه هر دو دست او گشاده است؛ هر گونه كه بخواهد مي‌بخشد.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 64
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي پيامبر! آنچه از جانب خدايت به سوي تو نازل شده، ابلاغ كن كه اگر چنين نكني، رسالت او را ناتمام گذاشته‌اي. خدا تو را از [گزند] مردم بازخواهد داشت و خدا گروه كفار را هدايت نخواهد كرد.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 67
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

يهوديان و مشركان را دشمن‌ترين مردم نسبت به مؤمنان خواهي يافت، و قطعاً آنان كه گفتند: «ما نصراني هستيم» نزديكترين مردم در دوستي با مؤمنان خواهي يافت.
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 82
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

به راستي كه شيطان با شراب و قمار، مي‌خواهد بين شما دشمني و كينه ايجاد كند و شما را از ذكر خدا و نماز بازدارد؛ [با اين اوصاف باز هم] دست برنمي‌داريد؟
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 91
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بگو: «پليد و پاكيزه مثل هم نيستند، هر چند زيادي پليدي تو را به تعجب آورد. پس اي دانايان! از خدا پروا كنيد، باشد كه رستگار شويد».
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 100
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

عيسي(عليه السلام)، پسر مريم(سلام الله عليها) گفت: «بارالها! از آسمان خواني بر ما فرو فرست تا عيدي براي اول و آخر ما باشد و نشانه‌اي از جانب تو. و ما را روزي ده كه تو بهترين روزي‌دهندگاني».
سوره‌ي مباركه‌ي مائده، آيه‌ي شريفه‌ي 114
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اي كاش آنان را هنگامي كه بر آتش عرضه مي‌شوند، مي‌ديدي كه مي‌گويند: «اي كاش بازگردانده مي‌شديم و [اين بار] آيات پروردگارمان را تكذيب نمي‌كرديم و از گروه مؤمنان مي‌شديم.» بلي، آنچه را پيش از اين پنهان مي‌كردند، بر آنان آشكار شده است؛ اگر هم بازگردانده شوند، قطعاً به آنچه از آن منع شده بودند، برمي‌گردند؛ آنان دروغگويند.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 28
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر وقتي را كه در مقابل پروردگارش بازداشت مي‌شوند، ببيني، مي‌فرمايد: «آيا اين حق نيست؟» مي‌گويند: «چرا، هست»، مي‌فرمايد: «پس به سزاي آنچه كفر مي‌ورزيديد، اين عذاب را بچشيد».
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 30
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

قطعا آناني كه ملاقات با خدا انكار كردند، ضرر كردند. تا آنگاه كه ناگهان، قيامت بر آنان فرا مي‌رسد، مي‌گويند: «اي دريغ بر ما در آنچه بر آن كوتاهي كرديم» و بار سنگين گناهشان را به دوش مي‌كشند؛ و چه بد باري است كه به دوش مي‌كشند.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 31
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اگر رويگرداني آنها [از قرآن] برايت سنگين است، اگر مي‌تواني نقبي در زمين يا نردباني در آسمان بجوي تا معجزه‌اي برايشان بياوري. و اگر خدا مي‌خواست قطعاً آنان را بر هدايت گرد مي‌آورد.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 35
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس بگو: «سلام عليكم. پروردگارتان، رحمت و بخشايش را بر خود مقرر كرده كه هر كس از شما به ناداني كار بدي كند، و آنگاه به توبه درآيد و كار شايسته كند، پس او آمرزنده و مهربان است».
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 54
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اين كتابي است خجسته كه ما آن را فرو فرستاديم و كتابهاي پيش از خود را مورد تصديق قرار مي‌دهد تا [مردم] مكه را و كسان اطراف آنجا را هشدار دهي. كساني كه به آخرت ايمان مي‌آورند، به [قرآن] نيز ايمان مي‌آورند و اينان، بر نماز خود مراقبت مي‌كنند.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 92
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آنهايي را كه جز خدا را مي‌خوانند، دشنام ندهيد كه آنان از روي دشمني و به جهالت، خدا را دشنام خواهند داد. اين‌گونه براي هر امتي كردارشان را آراستيم.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 108
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اگر از بيشتر كساني كه در زمين هستند، پيروي كني، تو را از راه خدا گمراه خواهند كرد؛ آنان جز از خيال و گمان خود پيروي نمي‌كنند و جز به حدس تخمين نمي‌پردازند.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 116
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس كسي را كه خدا بخواهد هدايت كند، دلش را براي پذيرش اسلام مي‌گشايد و هر كه را بخواهد گمراه كند، دلش را سخت تنگ مي‌گرداند، چنان كه گويي به سختي در آسمان بالا مي‌رود.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 125
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

از ميوه‌ي آن، هنگامي كه به بار نشست، بخوريد و حق [ديگران] را روز بهره‌برداري از آن بدهيد؛ و اسراف نكنيد كه خدا اسرافكاران را دوست ندارد.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 141
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

فرزندان خود را از ترس فقر و تنگدستي نكشيد. شما و آنها را ما روزي مي‌دهيم؛ و كارهاي غير اخلاقي –آشكار يا پنهان آن –نزديك نشويد.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 151
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اوست كه شما را در زمين، جانشينان [يكديگر] قرار داد و بعضي را بر بعضي ديگر برتري داد تا شما را به آنچه در اختيارتان قرار داده، بيازمايد. آري پروردگار تو زود كيفر و [در عين حال] آمرزنده‌ي مهربان است.
سوره‌ي مباركه‌ي انعام، آيه‌ي شريفه‌ي 165
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كه بسيار شهرها را كه هلاكشان كرديم و در حال خواب شبانه يا استراحت نيمروز، عذاب ما بر آنان فرو آمد. و هنگامي كه عذاب بر آنها فرو آمد، حرفشان جز اين نبود كه «راستي كه ستمكار بوديم».
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 5
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در آن روز، معيار سنجش، درست و دقيق است. پس كساني معيار سنجش آنها سنگين باشد، آنان رستگارانند و كس معيار سنجش او سبك باشد، به خاطر آنچه به آيات ما ستم كردند، به خود زيان زده‌اند.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 9
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي فرزندان آدم! لباس و آراستني‌هاي خود را در هر نماز و نمازخانه‌اي با خود برداريد و بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد، كه او اسرافكاران را دوست نمي‌دارد.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 31
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در واقع، كساني كه آيات ما را دروغ شمردند و از پذيرفتن آن تكبر ورزيدند، درهاي بهشت را به روي آنان نخواهند گشود و به بهشت وارد نمي‌شوند، الا اين كه شتري از سوراخ سوزني بگذرد.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 40
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اهل بهشت، به دوزخيان ندا مي‌دهند: «ما آنچه را كه پروردگارمان به ما وعده داده بود، درست ديديم، شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده كرده بود، راست يافتيد؟» مي‌گويند: «بلي» پس بانگ‌دهنده‌اي بانگ مي‌كند: «لعنت و نفرين خدا بر ستمكاران».
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 44
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و دوزخيان، اهل بهشت را ندا مي‌دهند: «از آن آب يا از آنچه خدا روزي‌تان كرده، بر ما فرو ريزيد». مي‌گويند: «خدا اينها را بر كافران حرام كرده است».
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 50
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر مردم شهر ايمان آورده و به پرهيزكاري گراييده بودند، قطعاً بركاتي از آسمان و زمين بر ايشان مي‌گشوديم؛ ولي تكذيب كردند و به كيفر دستاوردشان، [گريبان] آنان را گرفتيم.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 96
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آيا ساكنان شهرها از اين كه عذاب ما شب‌هنگام، در حالي كه به خواب رفته‌اند، بر آنها فرو رسد، در امان هستند؟ يا آيا از اين كه عذاب ما، نيمروزي در حالي كه به بازي [دنيا] سرگرمند، بر آنها فرود آيد، ايمن هستند؟
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 98
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و هنگامي كه پروردگارت [در روز الست] از پشت فرزندان آدم، ذريه‌ي آنان را برگرفت و ايشان را بر خودشان گواه ساخت كه «آيا پروردگار شما نيستم؟» گفتم: «بلي و گواهي داديم» تا مبادا در روز قيامت بگوييد ما از اين [امر] غافل بوديم.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 172
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر مي‌خواستيم قدر و قيمت او را به اين وسيله بالا مي‌برديم، اما او به زمين [مادي] گراييد و از هواي نفس خود پيروي كرد. از اين رو مثلش به مثل سگي است كه اگر به او حمله‌ور شوي، زبانش را از كام درمي‌آورد و رهايش هم كه كني زبان از دهان درمي‌آورد.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 176
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

در حقيقت بسياري از اهل و جن و اهل آدم را براي دوزخ آفريده‌ايم. آنها دلهايي دارند كه با آن دلها نمي‌فهمند؛ و چشماني كه با آن نمي‌بينند؛ گوشهايي كه با آن نمي‌شنوند؛ آنها، مثل چهارپاياني هستند و بلكه نفهم‌تر و گمراه‌تر.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 179
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و چون با [حوا] آميزش كرد، به باري سبك باردار شد. چندي با آن گذراند و چون بار، سنگين شد، پروردگار خود –خدا –را خواندند كه اگر به ما [فرزندي] شايسته عطا كني، قطعاً از شكرگزاران خواهيم بود.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 189
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

گذشت پيشه كن و به [امور] پسنديده فرمان ده و از نادانان رو بگردان و اگر از شيطان وسوسه‌اي به تو برسد، به خدا پناه ببر. زيرا كه او شنواي داناست.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 200
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هر گاه قرآن خوانده شود، گوش بسپاريد و سكوت پيشه كنيد، اميد كه مورد رحمت قرار گيريد.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 204
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و پروردگارت را در دل خود، با تضرع و ترس ياد و بدون صداي بلند ياد كن و از غافلان مباش.
سوره‌ي مباركه‌ي اعراف، آيه‌ي شريفه‌ي 205
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

مؤمنان همان كساني هستند كه چون ياد خدا به ميان آيد، در دل بترسند، و چون آيات خدا بر آنان خوانده شود، ايمانشان زياد شود، و بر پروردگار خود توكل مي‌كنند.
سوره‌ي مباركه‌ي انفال، آيه‌ي شريفه‌ي 2
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس شما آنان را نكشتيد، بلكه خدا آنان را كشت. و چون [ريگ] انداختي، تو نينداختي؛ بلكه خدا انداخت. تا به اين ترتيب مؤمنان را به آزمايشي نيكو بيازمايد.
سوره‌ي مباركه‌ي انفال، آيه‌ي شريفه‌ي 17
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و هنگامي كه گفتند: «خدايا! اگر اين [كتاب] همان حقِّ از جانب توست، پس بر ما سنگهايي از آسمان ببار يا عذابي دردناك بر سر ما بياور.(ادامه در آيه‌ي 33)
سوره‌ي مباركه‌ي انفال، آيه‌ي شريفه‌ي 32
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

(ادامه از آيه‌ي 32) ولي خدا در حالي كه تو در ميان آنها هستي، بر آن نيست كه آنها را عذاب كند، و تا آنها طلب آمرزش مي‌كنند، خدا عذاب‌كننده‌ي آنان نخواهد بود.
سوره‌ي مباركه‌ي انفال، آيه‌ي شريفه‌ي 33
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و نمازشان در خانه[ي خدا] جز سوت كشيدن و كف زدن نبود. پس به موجب آنچه كفر مي‌ورزيديد، اين عذاب را بچشيد.
سوره‌ي مباركه‌ي انفال، آيه‌ي شريفه‌ي 35
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و هر چه در توان داريد، از نيرو و اسبهاي آماده بسيج كنيد، تا با آن، دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] ديگري غير از اينها را كه شما آنها را نمي‌شناسيد ولي خدا آنان را مي‌شناسد، بترسانيد.
سوره‌ي مباركه‌ي انفال، آيه‌ي شريفه‌ي 60
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر يكي از مشركان از تو پناه خواست، به او پناه بده تا كلام خدا را بشنود، سپس او را پناهگاه يا مكان امني برسان؛ چرا كه آنان قومي نادانند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 6
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

چه به مشركان، كه مساجد خدا را آباد كنند، در حالي كه به كفر خويش شهادت مي‌دهند؟ آنانند كه اعمالشان تباه شده است.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 17
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

مساجد خدا را تنها كساني آباد مي‌كنند كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده و نماز برپا داشته و زكات داده و جز از خدا نترسيده‌اند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 18
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! اگر پدران و برادرانتان كفر را بر ايمان ترجيح دهند، [آنان] را به دوستي نگيريد.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 23
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه زر و سيم پس‌انداز مي‌كنند و آن را در راه خدا خرج نمي‌كنند، آنان را به عذابي دردناك بشارت ده.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 34
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

روزي كه اين [گنجينه‌ها] را در آتش دوزخ بگذارند و پيشاني و پهلو و پشت آنها را با آن داغ كنند: «اين است آنچه براي خود پس‌انداز كرديد. پس بچشيد [كيفر] پس‌اندازتان را.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 35
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! چطور شده است كه چون به شما گفته مي‌شود «در راه خدا بسيج شويد» كندي به خرج مي‌دهيد. آيا به جاي آخرت، به زندگي دنيا رضايت داده‌ايد؟
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 38
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

صدقات، تنها به تهيدستان و بينوايان و متصديان [گردآوري وتوزيع] آن، و كساني كه دلشان به دست مي‌آيد و براي [آزادي] بردگان و قرض‌داران و در راه خدا و براي در راه مانده اختصاص دارد.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 60
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و از آنان كساني هستند كه با خدا عهد كرده‌اند كه اگر از كرم خويش ما را بهره‌مند كند، قطعاً صدقه خواهيم داد و از شايستگان خواهيم شد. پس چون از كرم خود، آنان را بهره‌مند كرد، نسبت به آن بخل ورزيدند و به قهر و اعراض، رو برگرداندند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 76
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

براي آنان آمرزش بخواهي يا نخواهي –اگر هفتاد بار [هم] برايشان آمرزش بخواهي –هرگز خدا آنان را نخواهد بخشيد؛ چرا كه آنان به خدا و فرستاده‌اش كفر ورزيدند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 80
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

هرگز بر هيچ مرده‌اي از آنها نماز مگذار و بر سر قبرش نايست؛ چرا كه آنان به خدا و پيامبر او كافر شدند و در حال فسق مردند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 84
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

از اموال آنان صدقه‌اي بگير تا به اين وسيله پاك و پاكيزه‌يشان كني؛ و برايشان دعا كن، كه دعاي تو براي آنان آرامش و اطمينان خاطر است و خدا شنواي داناست.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 103
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بر پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) و مؤمنان سزاوار نيست كه پس از آن كه آشكار گرديد مشركان اهل دوزخند، برايشان طلب آمرزش كنند، هر چند خويشاوند آنان باشند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 113
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس چرا از هر فرقه‌اي از آنان(مسلمانان) دسته‌اي كوچ نمي‌كنند تا در دين آگاهي پيدا كنند و قوم خود را –وقتي به سوي آنان بازگشتند –بيم دهند، باشد كه بترسند.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 122
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

قطعا براي شما پيامبري از خودتان آمد كه در رنج افتادن شما برايش دشوار است و به هدايت شما حريص و نسبت به مؤمنان دلسوز و مهربان.
سوره‌ي مباركه‌ي توبه، آيه‌ي شريفه‌ي 128
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كساني كه اميد به ديدار ما ندارند و به زندگي دنيا دل خوش كرده‌ و به آن اطمينان يافته‌اند، و كساني كه از آيات ما غافلند، [آري] آنان به موجب آنچه به دست مي‌آورند، جايگاهشان آتش است.
سوره‌ي مباركه‌ي يونس(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 8
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و چون آسيبي به انسان برسد، ما را در حالي كه به پهلو خوابيده يا نشسته يا ايستاده مي‌خواند و چون گرفتاريش را برطرف مي‌كنيم، چنان مي‌رود كه انگار ما را براي گرفتاري‌اي كه به او رسيده، نخوانده است.
سوره‌ي مباركه‌ي يونس(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 12
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

تا وقتي كه در آستانه‌ي غرق شدن قرار گرفت، گفت: «ايمان آوردم كه هيچ معبودي نيست، جز آن كه فرزندان اسرائيل به او ايمان آورده‌اند و من از تسليم شدگان هستم». اكنون؟ در حالي كه پيش از نافرماني مي‌كردي و از تبه‌كاران بودي؟
سوره‌ي مباركه‌ي يونس(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 91
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر خدا به تو زياني برساند، جز او، برطرف كننده‌اي ندارد، و اگر براي تو خيري بخواهد، بخشش او را هيچ ردكننده‌اي نيست؛ آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مي‌رساند.
سوره‌ي مباركه‌ي يونس(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 107
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آگاه باشيد كه آنان دل مي‌گردانند تا راز خود را نهفته دارند. بدانيد آنگاه كه آنان جامه‌يشان را بر سرمي‌كشند، آنچه را آشكار كرده و آنچه را پنهان داشته‌اند، مي‌داند؛ زيرا او به اسرار سينه‌ها داناست.
سوره‌ي مباركه‌ي هود(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 5
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر عذاب را تا مدتي از آنها به تاخير اندازيم، حتماً خواهند گفت: «چه چيز مانع آن مي‌شود؟» آگاه باش، روزي كه [عذاب] به آنها مي‌رسد، راه بازگشتي از آن نيست، و آنچه را مسخره مي‌كردند، گريبان آنها را خواهد گرفت.
سوره‌ي مباركه‌ي هود(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 8
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و اگر از جانب خود، رحمتي به انسان بچشانيم، سپس آن را از او بگيريم، قطعاً نااميد و ناسپاس خواهد بود. و اگر از جانب خود رحمتي به انسان بچشانيم، حتماً خواهد گفت: «مشكلات و بدي‌ها از من دور شد».
سوره‌ي مباركه‌ي هود(عليه السلام)، آيه‌ي شريفه‌ي 10
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و هر گاه يكي از آنها(مشركان) را به فرزند دختري مژده مي‌دهند، در حالي كه خشم و اندوه را فرو مي‌خورد، صورتش سياه مي‌شود. از بدي آنچه به وي مژده داده شده، از اقوام خويش هم فرار مي‌كند. آيا او را با خواري نگاه دارد يا در خاك مدفونش كند؟
سوره‌ي مباركه‌ي اسراء، آيه‌ي شريفه‌ي 58
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و چون با خدا پيمان بستيد، به پيمان خود وفا كنيد و سوگندها را پس از استوار كردن آنها نشكنيد در حالي كه خدا بر خود ضامن گرفته‌ايد.
سوره‌ي مباركه‌ي اسراء، آيه‌ي شريفه‌ي 91
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و مانند آن زني نباشيد كه رشته‌ي خود را بعد از اين كه محكم مي‌بافت، مي‌گسست [و پنبه مي‌كرد] كه سوگندهاي خود را ميان خويش، وسيله‌ي تقلب سازيد، [به خيال اين كه] گروهي از گروه ديگر [از نظر امكانات] افزونترند.
سوره‌ي مباركه‌ي اسراء، آيه‌ي شريفه‌ي 92
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

همان كساني كه چون در زمين به آنها توانايي داديم، نماز را اقامه مي‌كنند و زكات مي‌دهند و به كارهاي پسنديده وامي‌دارند و از كارهاي ناپسند بازمي‌دارند.
سوره‌ي مباركه‌ي مومنون، آيه‌ي شريفه‌ي 41
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

بي‌گمان، كساني كه به زنان پاكدامن بي‌خبر [از همه جا] و با ايمان، نسبت زنا مي‌دهند، در دنيا و آخرت لعنت شده‌اند و براي آنها عذابي سخت خواهد بود.
سوره‌ي مباركه‌ي فرقان، آيه‌ي شريفه‌ي 23
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

زنان ناپاك براي مردان ناپاك و مردان ناپاك براي زنان ناپاك و زنان پاك براي مردان پاك و مردان پاك براي زنان پاك هستند.
سوره‌ي مباركه‌ي فرقان، آيه‌ي شريفه‌ي 26
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! تا اجازه‌ نگرفته‌ايد، به خانه‌هايي جز خانه‌هاي خودتان وارد نشويد و بر اهل آن [خانه] سلام كنيد.
سوره‌ي مباركه‌ي فرقان، آيه‌ي شريفه‌ي 27
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و روزي است كه ستمكار دستهاي خود را مي‌گزد و مي‌گويد: «اي كاش با پيامبر راهي برگرفته بودم. اي واي بر من! كاش فلاني را به دوستي نگرفته بودم».
سوره‌ي مباركه‌ي شعراء، آيه‌ي شريفه‌ي 28
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و پيامبر گفت: «پروردگارا! قوم من، اين قرآن را رها و مهجور كردند».
سوره‌ي مباركه‌ي شعراء، آيه‌ي شريفه‌ي 30
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

آنها بسي نيرومندتر از اينان بودند و زمين را زير و رو كردند و بيش از آنچه اينان آبادش كردند، آن را آباد نمودند و پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان آوردند.
سوره‌ي مباركه‌ي روم، آيه‌ي شريفه‌ي 9
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و از نشانه‌هاي او، اين كه از خودتان، همسراني برايتان آفريد تا بدانها آرام گيريد و بين شما، دوستي و رحمت مقرر كرد.
سوره‌ي مباركه‌ي روم، آيه‌ي شريفه‌ي 21
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

پس روي خود را با گرايش تمام به سوي حق، به سوي اين دين كن، همان سرشتي كه خدا مردم را بر آن سرشته است. آفرينش خدا تغييرناپذير است.
سوره‌ي مباركه‌ي روم، آيه‌ي شريفه‌ي 30
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و آنچه به ربا مي‌دهيد تا در اموال سود و افزايش بردارد، نزد خدا سود و افزايشي ندارد. و[لي] آنچه از زكات داديد –در حالي كه خشنودي خدا را خواستاريد –پس همانها فزوني‌ خواهد يافت.
سوره‌ي مباركه‌ي روم، آيه‌ي شريفه‌ي 39
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و در چنين روزي، پوزش و عذرخواهي كساني كه ستم كرده‌اند، سودي نخواهد بخشيد و بازگشت به سوي حق از آنان خواسته نخواهد شد.
سوره‌ي مباركه‌ي روم، آيه‌ي شريفه‌ي 57
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي پسركم! اگر [عمل] هموزن ذره‌ي خردلي در تخته‌سنگي يا در آسمانها يا در زمين باشد، خدا آن را خواهد آورد كه خدا بس دقيق و آگاه است.
سوره‌ي مباركه‌ي لقمان، آيه‌ي شريفه‌ي 16
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي پسرك من! نماز را برپا دار و به كار پسنديده وادار و از كار ناپسند بازدار، و بر مصيبت يا آسيبي كه بر تو وارد آمده است، شكيبا باش. اين حاكي از عزم [تو در] امور است.
سوره‌ي مباركه‌ي لقمان، آيه‌ي شريفه‌ي 17
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و از مردم [به غرور و خودپسندي] رخ بر متاب و در زمين خرامان راه مرو كه خودپسند لاف‌زن را دوست نمي‌دارد.
سوره‌ي مباركه‌ي لقمان، آيه‌ي شريفه‌ي 18
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و در راه رفتن خود ميانه‌رو باش و صدايت را پايين بياور، كه بدترين صداها، بانگ خران است.
سوره‌ي مباركه‌ي لقمان، آيه‌ي شريفه‌ي 19
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اگر همه‌ي درختان زمين، قلم باشد و دريا را هفت درياي ديگر به ياري آيد، كلمة الله پايان نپذيرد.
سوره‌ي مباركه‌ي لقمان، آيه‌ي شريفه‌ي 27
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

و كسي نمي‌داند فردا چه به دست مي‌آورد و كسي نمي‌داند در كدام سرزمين مي‌ميرد؟ در حقيقت، خداست كه داناي آگاه است.
سوره‌ي مباركه‌ي لقمان، آيه‌ي شريفه‌ي 34
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

كاش هنگامي را كه مجرمان پيش پروردگارشان سرها را به زير انداخته‌اند كه «پروردگارا! ديديم و شنيديم؛ ما را بازگردان تا كار شايسته كنيم، چرا كه ما به يقين رسيده‌ايم» مي‌ديدي.
سوره‌ي مباركه‌ي سجده، آيه‌ي شريفه‌ي 12
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

به راستي كه خدا و فرشتگانش بر پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) سلام مي‌كنند. اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! بر او سلام و درود فرستيد و فرمانش را گردن نهيد.
سوره‌ي مباركه‌ي احزاب، آيه‌ي شريفه‌ي 56
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا

اي پيامبر! به زنان و دخترانت و به زنان مؤمنان بگو پوششهاي خود را بر خود فروتر گيرند كه براي اين كه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند، [به احتياط] نزديكتر است.
سوره‌ي مباركه‌ي احزاب، آيه‌ي شريفه‌ي 59
بالاي صفحه صفحه‌ي اصلي ورود اعضا