سال دوم - شماره ۴۰۹

يكشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۳ - ۲۶ ذيحجه ۱۴۲۵ - ۶ فوريه ۲۰۰۵

 

 

 

 

اعلام جزئيات داورى كتاب سال ۸۳

محمد جواد مرادى نيا، دبير اجرايى جايزه كتاب سال در گفت وگو با شرق:
اعلام نكردن اسامى براى حفظ سلامت داورى است

حميدرضا ابك
abak@sharghnewspaper.com

087426.jpg

 

سه شنبه بعدازظهر با حضور رئيس جمهور جوايز كتاب سال جمهورى اسلامى و جايزه جهانى كتاب سال اهدا مى شود. امسال آثار پديد آمده در سه بخش تاليف، ترجمه و تصحيح بررسى شده اند. موضوعات هم براساس رده بندى ديويى عبارت از دين، زبان، هنر، ادبيات، تاريخ، جغرافيا، كودك و نوجوان و ۲۷ رشته فرعى بوده اند.۷۰۰ داور كار بررسى ۷۳۰۰ عنوان كتاب منتشر شده در سال ۸۲ را به پايان رسانده اند و ۴۵ عنوان كتاب در مرحله نهايى نامزد جايزه شده اند.محمد جواد مرادى نيا، مديركل مراكز و روابط فرهنگى وزارت ارشاد و دبير اجرايى كتاب سال است. با او گفت وگويى كرديم تا از چند و چون اين جايزه و داورانش برايمان بگويد.
•••
آقاى مرادى نيا! سه شنبه عصر مراسم جايزه جهانى كتاب سال برگزار خواهد شد و شما هم متولى اين جايزه بوده ايد. برگزارى مراسم كتاب سال براى شما به عنوان نماينده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى اصلاً چه اهميتى دارد.
ارزيابى فرهنگى مكتوب جامعه و نقاط قوت و ضعف آن، شناسايى، تقدير و حمايت از مولفان، مترجمان و مصححان، تعيين سياست ها و برنامه ريزى براى حمايت از اهل قلم و تحقيق در جهت رفع نيازهاى فرهنگى از مهمترين اهداف كتاب سال است و فكر كنم شما هم تصديق كنيد كه دستيابى به چنين اهدافى چندان كم اهميت نيست.
ميزان دستيابى شما به اين اهداف به بررسى سابقه اين جايزه باز مى گردد. ايده كتاب سال از كجا شكل گرفته و سابقه اش چه بوده است؟
سابقه كتاب سال در ايران به سال ۱۳۳۲ شمسى برمى گردد. اين جايزه كه نام آن جايزه سلطنتى بود به يازده كتاب برگزيده اهدا شد و از آن پس تا سال ۱۳۵۶ نيز ادامه يافت. هيات داوران آن جايزه را برخى استادان دانشگاه تشكيل مى دادند و مرجع تعيين آنها شوراى عالى دانشگاه بود. جايزه كتاب سال از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۱ به دليل اوج گيرى جريان انقلاب اسلامى تعطيل بود تا اينكه در آن سال بار ديگر موضوع مطرح و آئين نامه نحوه انتخاب كتاب سال به تصويب سيدمحمد خاتمى وزير وقت فرهنگ و ارشاد اسلامى رسيد. از آن پس هر سال كتاب هاى چاپ شده در ايران مورد داورى قرار گرفته و برترين هاى هر رشته انتخاب و معرفى شده اند. موسم برگزارى اين مراسم هم دهه فجر هر سال تعيين شده است.
بزرگترين انتقادى كه همواره در برابر چنين مراسمى ايراد مى شود اين است كه مكانيسم داورى براى انتخاب آثار برتر چه بوده. امسال هم در مطبوعات نقل قول هاى متفاوت و مختلفى در باب داورى كتاب سال از انديشمندان و اصحاب كتاب و رسانه نقل شد. مكانيسم داورى شما براى انتخاب آثار چيست؟
داورى در دو مرحله صورت مى گيرد. در مرحله اول آثار مطابق ضوابط مندرج در آئين نامه تطبيق مى شود و هر كتابى اگر حتى راى مثبت يك داور را داشته باشد به مرحله دوم راه پيدا مى كند. در مرحله بعد كتاب براساس ملاك هاى تخصصى در هر موضوع توسط پنج يا هفت داور بررسى مى شود. اگر تعداد داوران پنج نفر باشد كتاب نبايد بيش از يك راى منفى داشته باشد اما اگر تعداد آراى منفى بيش از يك راى شد، تعداد داوران به هفت نفر افزايش مى يابد. در آن صورت كتاب براى احراز عنوان «كتاب سال» نبايد بيش از دو راى منفى داشته باشد. كسب حداقل ۹۰ امتياز از ۱۰۰ امتياز نيز از شرايط اين انتخاب است.
همين جا است كه مسئله انتخاب داوران اهميت پيدا مى كند. انتخاب داوران چطور صورت مى پذيرد؟
هيات داوران اين جايزه از استادان دانشگاه و حوزه هاى علميه و ساير صاحب نظران علمى و فرهنگى كشور به پيشنهاد اداره كل مراكز و روابط فرهنگى و تصويب معاون فرهنگى و تائيد وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى تشكيل مى شوند.
اما شما هيچ وقت اسامى هيات داوران كتاب سال را اعلام نمى كنيد، اين مسئله هر سال باعث انتقادات فراوانى به جريان انتخاب كتاب سال شده است. نظر آيين نامه كتاب سال در اين مورد چيست؟
آيين نامه كتاب سال در اين مورد مسكوت است.
خوب، پس چرا شما به عنوان مدير مجموعه راساً اقدام نمى كنيد؟
در مورد داوران اوليه كه اساساً حجم و تعداد بالا اجازه چنين كارى را نمى دهد. اما در مورد داوران نهايى مهمترين انگيزه مجموعه گردانندگان كتاب سال براى عدم اعلام اسامى داوران اين است كه از تاثيرگذارى اين موضوع بر سلامت داورى بيم دارند. ساختار فرهنگى، اجتماعى سرزمين ما و تجربه هاى قبلى هم بر اين هراس مى افزايد. ما مى خواهيم هيچ داورى از هيچ سمت و سويى در فشار نباشد تا سلامت داورى تضمين شود.
پاسخ خوبى است. اما مخاطبان شما از كجا بايد اعتماد كنند كه داوران كتاب سال از شايستگى لازم براى اين داورى برخوردارند؟
ببينيد، هسته اوليه داوران كتاب سال در سال هاى آغازين از جمع معدودى از كارشناسانى كه صاحب عالى ترين مدارج ممكن در حوزه خودشان بودند شكل گرفت. به تدريج اين هسته گسترده تر و فربه تر شد و در حال حاضر مجموعه داوران با مشورت كارشناسان از سوى اداره كل مراكز و روابط فرهنگى به معاونت فرهنگى معرفى مى شوند و با تصويب وزير به انجام كار مى پردازند. برخى از اين داوران هم از ميان برندگان قبلى كتاب سال هستند البته به شرطى كه شرايط اوليه براى داورى را احراز كرده باشند.
بررسى ميزان تاثيرگذارى و ارزشمندى جريان كتاب سال به عهده كارشناسان اين حوزه است. اما شايد بد نباشد شما هم ارزيابى خودتان از نقاط ضعف و قوت كتاب سال را بگوييد.
كتاب سال نقاط قوت فراوانى دارد. اول اينكه به جريانى نهادينه تبديل شده كه هدفش تكريم علم و دانش و عالمان و دانشمندان است و اين چيز كمى نيست. دوم تسلسل و تداوم بى وقفه آن در طول ۲۲ سال بوده كه حكايت از عزم نظام جمهورى اسلامى بر تداوم اين سنت حسنه دارد. ديگر اين كه جريان كتاب سال هميشه موجب وزش نسيم ملايم و لطيف دانش و خردمندى برفراز جامعه سياست زده و اقتصادزده ما بوده و سختى و سفتى ناشى از آن جو و فضا را تا حدود قابل توجهى تلطيف و تعديل كرده است. ديگر اين كه به نوعى الگوسازى براى نسل هاى جوان تر منجر شده است. نقطه ديگر اين بوده كه هر سال در موسم برگزارى مراسم اهداى جايزه كتاب سال توجه مقامات عالى اجرايى كشور به موضوع فرهنگ، كتاب و پديد آورندگان فرهنگى جلب شده، سپس در سايه آن برخى اقدامات حمايتى در اين حوزه شكل گرفته است.كتاب سال البته خالى از نقطه ضعف هم نبوده است كه به نظرم ارائه بيلان فرهنگ مكتوب كشور به صورت مقايسه اى نسبت به سال هاى قبل يكى از مهمترين آنهاست. يعنى به هنگام بررسى و داورى كتاب هاى يك سال، ميزان پيش رفت يا پس رفت آنها نسبت به سال هاى قبل مشخص نمى شود تا روشن شود اهل قلم و دانشمندان كشور پله هاى تكامل و رشد را طى كرده يا درجازده يا احياناً عقب گرد كرده اند. تا چنين تحليلى از جريان رشد فرهنگ مكتوب كشور وجود نداشته باشد نمى توان به تحليلى درست از وضعيت فرهنگى جامعه رسيد.موارد ديگرى هم شايد وجود داشته باشد كه ديگران كه از دور نظارت دارند بهتر مى توانند آنها را تشخيص دهند.

 

 

پساب واحدهاى صنعتى اصفهان از مرز ۳۷۰ هزار مترمكعب در شبانه روز گذشت

آب زاينده رود آلوده است

مهدى مكارمى

087423.jpg

 

مسئولان سازمان حفاظت محيط زيست از ورود مستقيم فاضلاب انسانى و پساب هاى كشاورزى به رودخانه زاينده رود خبر مى دهند. همزمان با سفر معصومه ابتكار رئيس سازمان حفاظت محيط زيست كشور به اصفهان، در هفته گذشته استاندار اصفهان در جلسه شوراى حفاظت كمى و كيفى زاينده رود شاخص هاى آلودگى آب اين رودخانه را نگران كننده خواند. مديركل سازمان حفاظت محيط زيست اصفهان نيز در گفت وگو با «شرق» از ورود فاضلاب هاى كشاورزى، شهرى و صنعتى به زاينده رود خبر داد.
• ۵/۲ ميليون دلار اعتبار بانك جهانى
رئيس سازمان حفاظت محيط زيست كشور در اصفهان با اشاره به امكان اختصاص ۵/۲ ميليون دلار از اعتبارات پروژه هاى محيط زيستى بانك جهانى كيفيت آب زاينده رود و آب و هواى اصفهان گفت: براى ايجاد ايستگاه   هاى سنجش كيفيت در مقاطع مختلف رودخانه زاينده رود و يا اجراى برنامه هاى مديريتى منطبق بر اهداف پروژه هاى بانك جهانى مى توان از اعتبارات بين  المللى استفاده كرد. ابتكار همچنين با اشاره به سياست هاى دولت در رسيدگى به وضعيت رودخانه هاى بزرگ كشور، تصويب شوراى حفاظت كمى و كيفى زاينده رود را اقدام مناسبى براى توجه به وضعيت اين رودخانه دانست. وى گفت: با اتخاذ سياست هاى مناسب و فعاليت   هاى هماهنگ توسط بخش هاى مختلف در كنار اعتبارات مناسبى كه از سوى دستگاه  ها به اين موضوع اختصاص مى يابد، مى توان به اهداف مورد نظر دست پيدا كرد.
ورود مستقيم فاضلاب كشاورزى و شهرى
مديركل حفاظت محيط زيست اصفهان در گفت وگو با «شرق» با اشاره به مسائل و مشكلات زاينده رود مى گويد: منابع آلاينده زاينده رود سه بخش كشاورزى، شهرى و صنعتى است كه عمده ترين آلودگى ها به وسيله زهكش هاى كشاورزى ايجاد مى شود. سيدمرتضى طالبى با اشاره به اينكه براى رفع آلودگى هاى كشاورزى و شهرى اقدامى صورت نگرفته ادامه مى دهد: طرح جامع كاهش آلودگى زاينده رود در سال ۷۹ تهيه و به كميسيون زيربنايى دولت ارجاع شد كه به دليل نجومى و غيرواقعى بودن ارقام پيشنهادى، به اصفهان عودت داده شد اما قرار است تا ۲۰ اسفند ماه سال جارى مجدداً اين طرح به سازمان حفاظت محيط زيست كشور و كميسيون زيربنايى دولت ارسال شود. وى در ادامه مى گويد: در زمينه رفع آلودگى هاى صنعتى اقدامات خوبى صورت گرفته است. به گفته وى، كارخانه هاى ريسندگى و بافندگى، ديگر فاضلاب خود را در زاينده رود تخليه نمى كنند و پلى اكريل اصفهان نيز از دو ماه قبل پساب هاى صنعتى خود را به رودخانه نمى ريزد. طالبى خاطرنشان مى كند كه عمده ترين آلايندگى صنعتى در زاينده رود توسط ذوب آهن اصفهان ايجاد مى شود.طالبى همچنين مى گويد: تصفيه خانه جنوب اصفهان به دليل پايين بودن ظرفيت واحدهاى تصفيه خانه خصوصاً در فصول گرم و بالا بودن مصرف آب همچنين درهم بودن سيستم بارندگى و فاضلاب شهرى دچار شوك مى شود و فاضلاب نيمه تصفيه خود را به رودخانه تخليه مى كند. مديركل سازمان حفاظت محيط زيست اصفهان با اشاره به وجود يك پيچ آلودگى در زرين شهر مى افزايد: هم اكنون فاضلاب انسانى بخشى از روستاها و شهرهاى چهارمحال و بختيارى و برخى از شهرهاى استان اصفهان، بدون تصفيه، بالاتر از تصفيه خانه «بابا شيخ على» كه آب شرب اصفهان را تامين مى كند به رودخانه زاينده رود مى ريزد. روستاى ماركده از جمله روستاهاى چهارمحال و بختيارى است كه فاضلاب انسانى آن به صورت مستقيم وارد زاينده رود مى شود.در حالى كه به گفته اين مقام مسئول وضعيت برخى از شهرهاى اصفهان مانند «سده لنجان» نيز اين گونه است اما معاون عمرانى استاندار اصفهان در اين خصوص مى گويد: در برخى از اين شهرها، همچون سده لنجان، مباركه، چادگان و فلاورجان طرح شبكه تصفيه فاضلاب انجام شده و در ساير شهرها نيز با اعتباراتى كه در بودجه سال ۸۴ پيش بينى شده، به انجام خواهد رسيد. شمس همچنين در پاسخ به سئوالى در خصوص ورود پساب هاى ذوب آهن به رودخانه تاكيد مى كند كه اين پساب ها پس از تصفيه شدن وارد زاينده رود مى شود اين در حالى است كه مديركل محيط زيست از تلاش اين سازمان براى كاهش ميزان پساب هاى صنعتى اين كارخانه به زاينده رود خبر مى دهد: ذوب  آهن اصفهان در حال حاضر پساب هاى صنعتى خود را پس از تصفيه خانه باباشيخ على به رودخانه مى ريزد كه ميزان آن قابل توجه است و ما تلاش مى كنيم كه كاهش پيدا كند. طالبى همچنين مى گويد: چاه   هاى فلمن در محدوده سه راه نظر شهر اصفهان كه در زيردست نيروگاه و زاينده رود واقع است و آلودگى  هايى كه از طريق پساب كاملاً تصفيه نشده ذوب آهن و نيروگاه وارد زاينده رود مى شود مى تواند بر آب چاه هاى فلمن تاثير بگذارد. وى مهمترين زهكش هاى تخليه شده را زهكش زرين شهر (ذوب آهن) در بالادست رودخانه و دو زهكش در پايين دست آن عنوان كرده و خاطرنشان مى  كند كه زهكش زرين شهر حاوى زهاب هاى حاصل از كشاورزى و نشست استخرهاى تبخيرى ذوب آهن همراه با پساب تصفيه خانه زرين شهر به رودخانه است كه كيفيت آب اين زهكش بسيار نامطلوب است.آخرين نتايج نمونه بردارى از رودخانه زاينده رود مربوط به پاييز ۸۳ است. نمونه بردارى از بيست و سه ايستگاه انجام شده است كه ۹ ايستگاه مربوط به استان چهارمحال و بختيارى و ساير ايستگاه ها در استان اصفهان است. كيفيت آب در ايستگاه هاى چهارمحال وبختيارى كه از ورودى تونل كوهرنگ آغاز به پل زمان خان ختم مى شود به علت بالا بودن دبى آب و پايين بودن حجم آلودگى هاى تخليه شده بسيار مطلوب بوده و مقادير COD در حد صفر و يا بسيار پايين و ميزان اكسيژن محلول در حد بسيار بالا (تا حدود ۹ ميلى گرم در ليتر) است. در اين بخش، تخليه فاضلاب هاى شهرى روستاهاى حاشيه زاينده رود و ساكنان سد زاينده رود نيز وجود دارد اما بالا بودن دبى آب، قدرت خودپالايى رودخانه، وضعيت بستر رودخانه و اكسيژن گيرى از اتمسفر موجب تصفيه خودبه خودى و طبيعى اين فاضلاب ها مى شود.براساس نتايج اين نمونه بردارى ها، در بخش ميانى زاينده رود كه در استان اصفهان است، تخليه زهكش زرين شهر با كيفيت نامطلوب وجود دارد كه موجب تغيير كيفيت آب رودخانه مى شود به گونه اى كه مقادير COD COD) از جمله پارامترهاى نشان دهنده شدت آلودگى است) تا حدود ۵۶ ميلى گرم در ليتر نيز مى رسد.همچنين يازده كيلومتر پس از تخليه پساب  تصفيه خانه جنوب در محل پل چرم، مقادير تغيير كرده و در بخش پايين دست رودخانه به علت شورى خاك منطقه، بازگشت زهاب ها و تخليه غيرمستقيم فاضلاب شهرى روستاهاى حاشيه  زاينده رود، كيفيت آب تغيير كرده و پارامترهاى سولفات و كلرايد بالا است. به گزارش سازمان محيط زيست اصفهان تصفيه خانه جنوب اصفهان، بخشى از فاضلاب خود را به علت پايين بودن ظرفيت واحدهاى تصفيه خانه و نبود راندمان تصفيه به صورت خام در شب و بعدازظهر با آلودگى شديد به زاينده رود تخليه مى كند. تصفيه خانه هاى شمال و شاهين شهر نيز پساب خود را به مصرف كشاورزى مى رسانند.
گاوخونى رو به نابودى
آلودگى زاينده رود به حدى است كه مسئولان بهداشتى توصيه مى كنند مردم حتى به آب رودخانه دست نزنند. محمد اسماعيل ربانى دبير تشكل غيردولتى انجمن ملى زيست جوان با اعلام اين مطلب به شرق مى گويد: وضعيت زاينده رود بسيار نامناسب است و كسى حتى نمى تواند دست خود را در آب ببرد.ربانى دليل اين وضعيت را انجام نشدن طرح آمايش سرزمين مى داند و در ادامه زهاب هاى كشاورزى، دفع سموم آفات كشاورزى كه به صورت مكرر و بيش از حد مورد استفاده كشاورزان قرار مى گيرد را از ساير عوامل آلودگى زاينده رود عنوان مى كند. به گفته وى مواد جامدى كه توسط مردم در طول مسير به رودخانه ريخته مى شود، محيط آبزى، جانوران و گياهان آبزى را تهديد مى كند. اين فعال غيردولتى با اشاره به اينكه از ۴۷ هزار هكتار تالاب گاوخونى اصفهان، تنها هفت هزار هكتار آن باقى مانده است مى گويد: سهم آب تالاب كه يك اكوسيستم طبيعى بين المللى است، براساس طومار شيخ بهايى چهار مترمكعب است اما اين مقدار يا تامين نمى شود و يا اگر تامين مى شود از زهكش كشاورزى و آب بسيار آلوده است و اين وضعيت ضمن تهديد حيات باقى مانده تالاب، سلامت شهروندان را به خطر مى اندازد به عنوان مثال استفاده نانوايى ها از نمك تالاب و اطراف آن به دليل وجود مواد زايد و فاضلاب در اين منطقه ضررهاى بسيارى براى مردم دارد.وى همچنين بر ضرورت توجه جدى مسئولان كشور و استان به وضعيت رودخانه زاينده رود و تالاب گاوخونى تاكيد مى كند و مى افزايد: حيات شرق اصفهان وابسته به تالاب گاوخونى است، اگر روند آلودگى   هاى زاينده رود و تالاب اينگونه ادامه پيدا كند، حيات شرق اصفهان نابود خواهد شد.براساس آمارى كه هفته قبل در همايش زيست محيطى در اصفهان اعلام شد در اين استان بيش از چهار هزار واحد صنعتى كوچك و بزرگ ايجاد شده و پساب هاى واحدهاى صنعتى در اصفهان از مرز ۳۷۰ هزار مترمكعب در شبانه روز گذشته است. همچنين به گفته دبير جشنواره تالاب گاوخونى اصفهان، منابع آبى در اصفهان، بيش از پيش آلوده و بر ميزان مصرف سموم كشاورزى به شدت افزوده شده است.ورود مستقيم فاضلاب شهرى به زاينده رود نيز در كنار اين عوامل باعث نگرانى و هشدار مسئولان و كارشناسان بهداشتى و زيست محيطى شده است. به نظر مى رسد رفع اين نگرانى  ها، برنامه ريزى علمى و كارشناسى و هماهنگى ميان همه سازمان  ها و دستگاه  هاى دولتى و غيردولتى و حمايت دولت از رفع آلودگى در زاينده رود را طلب مى كند.

 

 

گزارش كوتاه

مترو از كرج به مهر شهر مى رود

كاهش زمان انتظار در ايستگاه هاى مترو

شرق: تا پايان امسال شهرستان كرج از طريق مترو به مهر شهر متصل مى شود. اين خط ۱۰ كيلومتر طول و يك ايستگاه خواهد بود. با افتتاح اين خط طول متروى تهران به رقم ۷۸ كيلو متر خواهد رسيد. پيش از اين قرار بود اين خط در تابستان ۸۲ افتتاح شود. با بهره بردارى از مسير كرج به مهر شهر مسئولان متروى تهران در آستانه پايان بردن برنامه اول احداث مترو در شهر تهران قرار مى گيرند. براساس برنامه هاى تدوين شده، تهران در پايان برنامه اول (اسفند ماه سال ۱۳۸۴) بايد داراى ۹۰ كيلومتر خط روزمينى و زير زمينى مترو باشد. تهران هم اكنون برخوردار از ۶۸ كيلومتر مسير ريلى در سه خط است كه در پايان برنامه اول اين ميزان به ۹۰ كيلومتر مسير ريلى با ۵۲ ايستگاه افزايش خواهد يافت.مدير عامل شركت راه آهن شهرى تهران و حومه در اين باره به «شرق» گفت: «در صورت پايان اين برنامه در سال ۸۴ تهران رتبه نوزدهم دنيا از نظر برخوردارى از مترو را به خود اختصاص خواهد داد.» محسن هاشمى افزود: «البته براى تهران در وهله اول ۱۳ خط جداگانه در نظر گرفته شده است و در صورت تكميل و بهره بردارى تمامى آنها جايگاه مترو تهران در حمل و نقل شهرى ارتقا خواهد يافت.»مسئولان متروى تهران اميدوارند در پايان احداث تمامى خطوط متروى تهران بتوانند سهم قطار شهرى از سفر هاى درون شهرى را از ۲۴ درصد فعلى به دست كم ۴۵ درصد افزايش دهند. در اين زمان تهران با برخوردارى از حدود ۱۵۷ كيلومتر مسير و ۱۸۷ ايستگاه درون و برون شهرى خواهد توانست در هر ساعت و در يك جهت ۳۴۱ هزار و ۳۶۰ مسافر را در سطح تهران جابه جا كند. اين رقم اهميت خود را آنگاه نمايان مى سازد كه با استناد به آمار هاى سازمان حمل و نقل و ترافيك شهردارى تهران خطوط فعلى تهران در هر روز تنها ۵۶۲ هزار و ۴۶۹ نفر را جابه جا مى كنند. مديرعامل شركت مترو در مورد اثرات گسترش مترو گفت: «براساس پيش بينى هاى صورت گرفته در سال ۸۴ مترو ۴۴۰ ميليون سفر را ساماندهى خواهد كرد كه تنها در زمينه كاهش وقت هاى تلف شده رقمى در حدود يك هزار ميليارد ريال صرفه جويى خواهد شد.» محسن هاشمى افزود: «اين رقم از آمارهاى موجود مبنى بر اتلاف ۴۶ درصدى وقت مردم در هر سفر (ساعت) و احتساب ارزش ريالى هر ساعت وقت مصروفه به مبلغ ۵۰۰ تومان به دست آمده است.»به گفته وى صرفه جويى هاى صورت گرفته در هزينه هاى درمان ناشى از آلودگى هوا، صرفه جويى در مصرف سوخت، صرفه جويى در هزينه نظافت ناشى از آلودگى، صرفه جويى در استهلاك و لوازم يدكى خودرو ها و صرفه جويى در پرداخت خسارت تصادف نيز بر اين مجموع قابل افزودن است.» محسن هاشمى جمع صرفه جويى هاى صورت گرفته در كليه هزينه هاى فوق را چهار هزار و ۷۷۹ ميليارد ريال عنوان كرد. رقمى كه در شهر پاريس بالغ بر ۱۰ هزار ميليارد ريال و در لندن ۱۰ هزار و ۵۰۰ هزار ميليارد ريال احتساب شده است. براساس مطالعات انجام شده ۳ خط متروى تهران هم اكنون به صورت ميانگين روزانه ۵۶۲ هزار مسافر را جابه جا مى كنند كه ايستگاه امام خمينى با ۲۸ درصد و حرم مطهر با زير يك درصد به ترتيب بيشترين و كمترين سهم را در اين بين دارا هستند. با اين وجود يك مطالعه صورت گرفته در همين دو ايستگاه حاكى از قابليت افزايش علاقه مسافران به استفاده از مترو در صورت مهيا شدن فضاى كافى براى تحرك، استفاده از تهويه در داخل واگن ها و كاهش زمان انتظار در داخل ايستگاه ها است. خواسته هايى كه مديرعامل شركت مترو برطرف شدن آنها تا چند ماه آينده را وعده مى دهد. محسن هاشمى در گفت وگو با شرق از افزايش تعداد قطار هاى مترو و نصب تهويه و كولر در واگن ها تا خرداد ماه سال آينده خبر داد. وى گفت: اولين واگن هاى سفارش شده در ارديبهشت ماه سال ۸۴ تحويل مترو مى شود كه در آن صورت زمان انتظار در ايستگاه ها نيز به ميزان قابل توجهى كاهش مى يابد. كاهش زمان انتظار در ايستگاه ها كه به استناد مطالعات صورت گرفته اصلى ترين خواسته مسافرانى است كه دست كم ۵ بار در هفته از مترو براى انجام سفر هاى خود استفاده مى كنند از آن رو حائز اهميت است كه هدف ۵۹ درصد استفاده كنندگان از مترو در خلال<